ఇంటిపనికి వేతనం ఇవ్వాల్సింది భర్త కాదు, ఆధిపత్య వర్గ ప్రభుత్వమే

సెప్టెంబర్ మొదటివారంలో అకస్మాత్తుగా దేశ పత్రికలు, చానెళ్ళు వేతనంలేని ఇంటిపని గురించి మాట్లాడడం మొదలు పెట్టాయి. ఇంటి పని చేసినందుకుగాను భర్తల వేతనంలో కొంతభాగం భార్యలకు చెల్లించేలా చట్టం తెస్తామని కేంద్ర స్త్రీ, శిశు అభివృద్ధి శాఖ మంత్రి కృష్ణ తీర్ధ ప్రకటించడంతో వివిధ వేదికలపైన దేశవ్యాపితంగా చర్చలు మొదలయ్యాయి. మహిళా సంఘాలు, సామాజిక శాస్త్రవేత్తలు, స్వచ్ఛంద సంస్ధల ఎజెండాల్లోనూ, డిమాండ్లలోనూ దశాబ్దాలుగా నలుగుతున్నప్పటికీ, పత్రికల సామాజిక బాధ్యతలో మాత్రం ‘ఇంటిపని వేతనం’ పెద్దగా చోటు సంపాదించలేకపోయింది. మహిళా సాధికారత పెంపొండించడం కోసం మహిళల ఇంటిపనికి వేతనం చెల్లించే చట్టం చేస్తామని సాక్ష్యాత్తు కేంద్ర మంత్రి ప్రకటించాక అనేక అర్ధరహిత విమర్శలు, విశ్లేషణలతో పాటు, కొన్ని అర్ధవంతమైన చర్చలు, ప్రతిపాదనలు కూడా రంగం మీదికి వస్తున్నాయి. ఈ అంశాలను, వాదనలను సమగ్రంగా పరిశీలించడం ఈ వ్యాసం ఉద్దేశ్యం.

గృహిణుల శ్రమకు ప్రభుత్వ గుర్తింపు

ముందుగా ప్రతిపాదిత చట్టానికి సంబంధించిన వివరాలు చూద్దాం. కేంద్ర మంత్రి కృష్ట తీర్ధ ప్రకటన ప్రకారం కేంద్ర కేబినెట్ ముందు ఉంచడానికి ఆమె మంత్రిత్వ శాఖ ఒక డ్రాఫ్ట్ బిల్లు రూపొందిస్తోంది. ఇంటిపని చేసే భార్యలకు ప్రతినెలా వేతనం చెల్లించడానికి తగిన ప్రమాణాలను ఈ డ్రాఫ్టులో పొందుపరిచే ప్రయత్నం చేస్తున్నారు. డ్రాఫ్ట్ తయారయ్యాక బిల్లుని ఆరు నెలల్లోపు పార్లమెంటులో ప్రవేశపెడతారు. వేతనం ఎవరు, ఎంత చెల్లించేది ఆమె చెప్పలేదు. భర్త తన వేతనంలో 10 నుండి 20 శాతం వరకూ భార్యకు చెల్లించేలా డ్రాఫ్టు రూపొందిస్తున్నామని ఒక సీనియర్ అధికారి చెప్పినట్లు పత్రికలు చెప్పాయి. అధికారి ప్రకారం భర్త, భార్య పేరుతో బ్యాంకు ఖాతా తెరిచి అందులో చట్టం నిర్దేశించిన భాగాన్ని తన వేతనంనుండి తప్పనిసరిగా, ప్రతినెలా, జమ చేయాలి. ఈ మొత్తాన్ని ఖాతానుండి తీసుకునే హక్కు భార్యకు మాత్రమే ఉంటుంది.

ప్రకటన సందర్భంగా మంత్రి చెప్పిన కొన్ని మాటలు ప్రస్తావనార్హం. “మేము గృహిణులను ఏంచేస్తుంటారని అడిగినప్పుడల్లా అత్యధికులు ఏమీ చేయడం లేదని చెబుతుంటారు. అందువల్ల స్త్రీలు తమ కుటుంబాల కోసం చేస్తున్న పనికి విలువను లెక్కించి పరిమాణీకరించే (quantify) మెకానిజం ఉండాలని మేము భావించాం. సామాజిక సాధికారితా గుర్తింపును అది ఈ మహిళలకు ఇస్తుంది… మహిళలు ఇంటివద్ద చేసే పని కూడా ఆర్ధిక కార్యకలాపమే. కానీ అది లెక్కింపుకు నోచుకోవడం లేదు. పిల్లలను క్రెచ్ లకు పంపితే డబ్బు చెల్లించాలి. వంటపనో, ఇతర ఇంటిపనో బైటివారికి అప్పజెపితే డబ్బు చెల్లించాలి. (కనుక భార్యల పనికి విలువ ఉన్నట్లే.) అంతేకాక భార్యల పనిలో ఉండే క్వాలిటీని బైటివారి పనితో పోల్చలేము… భర్త ఆదాయంలో కొంత భార్యకి ఇస్తే అది పిల్లలకు మంచి ఆహారం, మంచి విద్య అందడానికి ఉపయోగపడడమే కాక కుటుంబం యొక్క జీవన ప్రమాణం కూడా పెరుగుతుంది… ఇంటిపని ఆర్ధిక కార్యక్రమమని గుర్తిస్తే దేశ జి.డి.పి యొక్క అసలు మొత్తం ఎంతో తెలుస్తుంది. దేశంలో నిరుద్యోగం నిజంగా ఎంతుందో కూడా దీని ద్వారా తెలుస్తుంది.” (ఇండియా టుడే -సెప్టెంబర్ 9, 2012)

మంత్రి మాటల ద్వారా మనకు కొన్ని విషయాలు తెలుస్తున్నాయి. ఏమీ చేయడం లేదని చెప్పే గృహీణులు కూడా వాస్తవంగా శ్రమ చేస్తున్నారనీ, వారి శ్రమ కూడా దేశ ఆర్ధిక కార్యకాలాపాల్లో భాగమేననీ, కానీ ఆ శ్రమకి చెల్లింపులు లేవనీ ప్రభుత్వం గుర్తించింది. స్త్రీల శ్రమవల్ల కూడా ఉత్పత్తి జరుగుతోందనీ, అయితే అది దేశ జి.డి.పి లో లెక్కించబడడం లేదని, స్త్రీల ఉత్పత్తిని కూడా లెక్కిస్తే దేశ జి.డి.పి ఇంకా పెద్దమొత్తంలో నమోదవుతుందనీ ప్రభుత్వం గుర్తించింది. ఇంటిపనిలో గృహిణులు చూపే శ్రమ నైపుణ్యానికి సాటిలేదనీ, వారి ఉత్పత్తి చెల్లింపుకి నోచుకున్నట్లయితే కుటుంబాల జీవన ప్రమాణాలు (ఆ విధంగా దేశ జీవన ప్రమాణాలు కూడా) పెరుగుతాయని కూడా ప్రభుత్వం గుర్తించింది. (లింగ వివక్షను వర్గ దృక్పధంతో చూస్తూ స్త్రీల శ్రమ విలువను సామాజికంగా ఉన్నతీకరించే పరిశీలనకు ఇది వర్గ ప్రభుత్వ ఒప్పుకోలు.) అయితే ఇంతచెప్పిన ప్రభుత్వం పరిష్కారం దగ్గరికి వచ్చేసరికి భారం మొత్తం భర్తలపైనే పడేసింది.

ఎవరా భర్తలు?

కేంద్ర మహిళా, శిశు అభివృద్ధి మంత్రిత్వ శాఖలోని సీనియర్ అధికారి మాటల్లో చెప్పాలంటే సామాన్య కూలీ దగ్గర్నుండి దేశంలో అత్యధిక వేతనం పొందే ఉద్యోగి వరకూ ఈ భర్తల కిందికి వస్తారు. అంటే శ్రమకి తగిన ఫలితం పొందని కోట్లాది భూమిలేని నిరుపేద కూలీలు, పండించిన పంటకి కనీసం గిట్టుబాటు ధర కూడా పొందలేని పేద, మధ్య, ధనిక రైతులు, నిత్యం శ్రమ దోపిడీకి గురయ్యే పారిశ్రామిక కార్మికులు, ఉపాధి కల్పించవలసిన ప్రభుత్వం తన బాధ్యతను గాలికొదిలేస్తే సొంతగా ఉపాధి సృష్టించుకున్న చిన్న, పెద్ద స్వయం ఉపాధిదారులు, ప్రవేటు మరియు ప్రభుత్వ సంస్ధల్లో పని చేసే మధ్య, ఉన్నత తరగతుల మేధో శ్రామికులు, బ్యూరోక్రాట్ అధికారులు… ఇత్యాదిగా ఉన్న భర్తలందరూ చట్టం పరిధిలోకి వస్తారు. కోర్టుల రక్షణ పొందే చట్టం అంటున్నారు గనుక లెక్క ప్రకారం భూస్వామ్య, పెట్టుబడిదారీ భర్తలు కూడా ఇందులో ఉండాలి. డ్రాఫ్ట్ ఇంకా రచనలోనే ఉన్నందున పూర్తి వివరాలు అందుబాటులో లేవు.

అసలీ ఆలోచన ప్రభుత్వానికి ఎందుకు వచ్చినట్లు? మహిళల సాధికారతను పెంపొందించడానికే తమకీ ఆలోచన వచ్చినట్లు కేంద్ర మంత్రి చెప్పింది కానీ అది వాస్తవం కాదు. దీనివెనుక ఐక్యరాజ్య సమితిలో ప్రపంచ దేశాలు అంగీకరించిన ఒప్పందం పునాదిగా పని చేయగా, రెండేళ్ల క్రితం సుప్రీం కోర్టు ఝళిపించిన కొరడా తక్షణ కారణంగా పని చేసింది. 1993 లో ఒక ఐరాస ఒప్పందం పైన ఇండియా సంతకం చేసింది. ఒప్పందం పేరు, ‘మహిళలపై జరుగుతున్న అన్నిరకాల వివక్షలను నిర్మూలించేందుకు సదస్సు’ (Convention on the Elimination of All Forms of Discrimination Against Women) ఒప్పందం. ఈ ఒప్పందం ప్రకారం మహిళలు గృహిణులుగా చేస్తున్న ఇంటిపనులకు సరైన విలువ కట్టడానికి ప్రభుత్వాలు బాధ్యత తీసుకున్నాయి. దాదాపు 20 యేళ్ళ క్రితం ఈ ఒప్పందంపై సంతకం చేసినప్పటికీ, తీసుకున్న బాధ్యతను నిర్వర్తించడానికి వరుసగా వచ్చిన భారత ప్రభుత్వాలు అసలేమీ పూనుకోలేదు.

సుప్రీం కోర్టు తలంటు

ఈ నేపధ్యంలో 2010 లో ఒక కేసును విచారిస్తూ సుప్రీం కోర్టు (ఎ.కె.గంగూలీ, జి.ఎస్.సంఘ్వి కూడిన బెంచి) ప్రభుత్వంపై తీవ్ర విమర్శలు చేసింది. విమర్శలను చూసే ముందు కేసు వివరాలు చూడడం ఉపయోగం. ఒక యాక్సిడెంట్ లో భార్య చనిపోగా భర్త, అతని పిల్లాడు బతికిపోయారు. మరణించిన భార్య తరపున భర్తకి ఇన్సూరెన్స్ సంస్ధ ఎంత చెల్లించాలన్న సమస్య వచ్చింది. ఇన్సూరెన్స్ సంస్ధ రూల్స్ ప్రకారం సంపాదనలేని గృహిణి ఆదాయం ఆమె భర్త సంపాదనలో మూడో వంతు కంటే ఎక్కువ ఉండదు. దాని ప్రకారం ఈ కేసులోని భర్తకి 2.5 లక్షలు ఇవ్వడానికి ఇన్సూరెన్స్ సంస్ధ నిర్ణయించింది. ఈ కేసులో మరణించిన గృహిణి ఆదాయం నెలకి రు. 1250/- గా నిర్ణయించి ప్రమాదాల ట్రిబ్యూనల్, అలహాబాద్ హై కోర్టు లు ఈ మొత్తాన్ని నిర్ధారించాయి. భర్తవేతనం రు. 15,416 కాగా అతని వ్యక్తిగత ఖర్చులు మినహాయించి మిగిలినదానిలో మూడో వంతు లెక్కించారు. దీనిని సుప్రీం బెంచి తిరస్కరించింది. ఇందులో గృహిణుల శ్రమ విలువ అసలు లెక్కలోకి తీసుకోలేదని అభ్యంతరం తెలిపింది. అందువలన మోటారు వాహన ప్రమాదాల చట్టం ప్రకారం నిర్ణయించిన ఇన్సూరెన్స్ మొత్తం వాస్తవికం కాదని చెబుతూ రు. 6 లక్షలు నష్టపరిహారం ఇంకా కోర్టు ఖర్చులు అర లక్ష చెల్లించాలని తీర్పు చెప్పింది. (ఇండియా టుడే జులై 24, 2010.)

ఈ కేసు సందర్భంగానే గృహిణుల శ్రమకు శాస్త్రీయ పద్ధతిలో విలువ కట్టే పనికి పూనుకుని తదనుగుణంగా వివిధ చట్టాలకు సవరణలు చేయాలని ప్రభుత్వాన్ని సుప్రీం కోర్టు కోరింది. ఇతర చట్టాలతో పాటు వివాహ సంబంధమైన ఆస్తుల విభజనలో చట్టాలను సవరించాలని కోరీంది. జనాభా గణనలో గృహిణుల శ్రమ పట్ల గౌరవంలేని రీతిలో ప్రభుత్వాలు వ్యవహరించడంపై దిగ్భ్రాంతి వ్యక్తం చేసింది. 2001 జనాభా లెక్కల్లో ఆదాయాలకు సంబంధించి యాచకులు, వ్యభిచారులు, ఖైదీల కేటగిరీలో 36 కోట్ల మంది గృహిణులను లెక్కించడంపై ఆగ్రహం వ్యక్తం చేసింది. సంపాదనలేని గృహిణుల పట్ల జనగణనలో ప్రభుత్వం చూపిన పక్షపాత వైఖరి స్పష్టంగా తెలుస్తోందని, 2011 లెక్కల్లో దాన్ని సవరించుకోవాలనీ కోరింది. “మహిళలు పిల్లలను సాకుతారు, గృహ సేవలు నిర్వహిస్తారు. తద్వారా కుటుంబస్ధాయిలో వినియోగమయ్యే, మార్కెట్లో అమ్ముడుబోని సరుకులను ఉత్పత్తి చేస్తారు” అని కోర్టు వ్యాఖ్యానించింది.

రంగనాయకమ్మ గారి వాదనల పరిశీలన

భారత దేశ గృహీణుల శ్రమ విలువ సంవత్సరానికి 612.8 బిలియన్ డాలర్లు (రు. 32,47,840 కోట్లు) ఉంటుందని ఒక శాస్త్రీయ అధ్యయనం తెలియజేసిందని జస్టిస్ గంగూలి చెప్పిన విషయం ఇక్కడ ప్రత్యేకంగా ప్రస్తావించుకోవాలి. కోర్టులో ఈ చర్చ జరిగిన 2010 లో ఇండియా జి.డి.పి 1134 బిలియన్ డాలర్లు. ఇందులో మగవారి మొత్తం ఉత్పత్తితోపాటు వారికి చెందని విదేశీ, స్వదేశీ కంపెనీల ఉత్పత్తులన్నీ కలిసి ఉంటాయి. అన్నీ కలిసిన జి.డి.పి విలువ 1134 బిలియన్లు ఉంటే కేవలం మహిళల గృహ శ్రమ విలువే 613 బిలియన్లు ఉందంటే గృహిణుల శ్రమ విలువకీ, సమస్త వ్యవస్ధల్లోనూ అది పరిగణించబడిన తీరుకీ మధ్య ఎంత లోతైన అంతరం ఉన్నదో అర్ధం చేసుకోవచ్చు. ఇంత పెద్దమొత్తాన్ని జి.డి.పి కింద లెక్కించనప్పుడు ఎక్కడికి వెళ్తున్నట్లు? వాస్తవానికి దీన్ని కూడా జి.డి.పి కింద లెక్కించి దానికి తగిన ప్రతిఫలం ఆ శ్రమ చేస్తున్న గృహీణులకి చెల్లించే మార్గం ఉండాలి. ఇది మారకపు లెక్కల్లోకి రాకపోవడం వలన గృహిణుల జి.డి.పి కూడా ఈ దేశాన్ని గుప్పిట్లో పెట్టుకున్న ఆధిపత్య వర్గాల చేతుల్లోకి వెళ్లిపోతోంది. మగవారి శ్రమలో కొంత చెల్లించి మిగిలిన భాగాన్ని తమవశం చేసుకుంటున్న ఆధిపత్య వర్గాలు మహిళల గృహ శ్రమని మాత్రం ఉచిత ఉపయోగపు విలువగా పొందుతున్న విషయాన్ని ఇక్కడ గుర్తించాలి.

ఇక్కడొక సమస్య ముందుకు వస్తుంది. గృహిణుల శ్రమ కుటుంబంలోనివారికే అందుతోంది గనుక ఆధిపత్య వర్గాలు దానికి చెల్లించవలసిన అవసరం ఏమిటని? కానీ ఇక్కడ గుర్తించవలసిన మరో అంశం ఏమిటంటే గృహిణుల శ్రమ కుటుంబానికి అందడంతో పాటు సమాజానికి కూడా అందుతోంది. భర్త సరుకులు తెచ్చాక మాత్రమే గృహిణి శ్రమ మొదలవుతుందని రంగనాయకమ్మ గారు చేసిన వాదన మారకపు విలువ కోణంలో నిజం. అయితే, భార్యా భర్తలను వైరి వర్గాలుగా చూస్తూ ఒకరికి మరొకరు చెల్లించవలసిన లెక్కలను మాత్రమే పరిగణించడం వల్ల ఉపయోగపు విలువ ప్రస్తావనకు నోచుకోలేదు. భార్యా, భర్తల శ్రమ సంబంధాల్లో ఆధిపత్య వర్గాల నేతృత్వంలోని రాజ్యం కోణాన్ని విస్మరించినట్లు కనిపిస్తోంది. తన ఆర్టికల్ లో అక్కడక్కడా రాజ్యం (ప్రభుత్వ) కోణాన్ని ప్రస్తావించినప్పటికీ భార్యా భర్తల శ్రమ సంబంధాల్లో రాజ్యం నిర్వహించే పాత్ర ప్రస్తావనకు రాలేదు. గృహిణి బానిసకొక బానిస అన్న కోణాన్ని విస్మరించినట్లు కనిపిస్తోంది. మారకపు విలువ కోణంలో ఈ విస్మరణ అవసరమే అయినా ఉపయోగపు విలువ కోణంలో అది న్యాయం కాదు. భర్త బయట చేసే శ్రమ సమాజానికి అందినపుడు భార్య ఇంట్లో చేసిన శ్రమ సమాజానికి అందకుండా ఎలా పోతుంది? కుటుంబం సమాజానికి యూనిట్ గా ఉంటుంది. సమాజానికి యూనిట్ అయిన కుటుంబంలో అంతర్గతంగా జరిగే శ్రమ అంతిమంగా సమాజానికి అందకుండా ఎలా పోతుంది? కుటుంబం సమాజానికి యూనిట్. అయితే కుటుంబంలోని ప్రతి సభ్యుడూ సామాజిక ఉత్పత్తిలో పాల్గొనే సామాజిక వ్యక్తి కూడా.

ఒక అంతిమ ఉత్పత్తి తయారయితే దాని వెనుక అనేక శ్రమలు, ఉప శ్రమలు ఉంటాయి. ముడి పదార్ధాన్ని భూమిలోనుండి తీసినప్పటినుండి అంతిమ ఉత్పత్తి తయారయ్యే వరకూ ఉండే శ్రమోప శ్రమలు అన్నీ సమానమే. అందులో ఒకటి ప్రధాన శ్రమ మరొకటి ఉప ప్రధాన శ్రమ, ఇంకొకటి అనుబంధ శ్రమ అనడానికి విలువ రీత్యా వీలు లేదు. శ్రమ అన్నాక అది ప్రధాన శ్రమ అయినా, ఉప ప్రధాన శ్రమ అయినా, అనుబంధ శ్రమ అయినా ఆ సరుకులో గానీ సేవలో గానీ ఆ శ్రమ విలువ వచ్చి చేరుతుంది. ప్రధాన శ్రమకి ఎక్కువ విలువ, ఉప ప్రధాన శ్రమకి తక్కువ విలువ ఉండదు కదా! ఉప శ్రమ లేదా అనుభంధ శ్రమ అన్నంత మాత్రాన దాన్ని ప్రధాన శ్రమకి తక్కువగా పరిగణించడం సరైంది కాదు. కారల్ మార్క్స్ విలువ సూత్రం ప్రకారం ఒక సరుకులో శ్రమ కాలాన్నే దాని విలువగా పరిగణించాలి తప్ప ఆ శ్రమ ప్రధానమైనదా, అనుబంధమైనదా అన్న వివక్ష విలువ లెక్కింపులో ఉండ(రా)దు. భర్త శ్రమ మౌలికమూ, భార్య శ్రమ సెకండరీ అనడంలో భార్య శ్రమకు తక్కువ విలువ ఉంటుందన్న అభిప్రాయం వ్యక్తమవుతున్నందున ఈ చర్చ చేయవలసి వస్తున్నది.

“భర్త శ్రమ మౌలికం, భార్య శ్రమ సెకండరీ’ అన్న రంగనాయకమ్మ గారి పరిశీలన ‘ప్రధాన, అప్రధాన’ కోణంలో నిజమే. కానీ విలువ సూత్రం ప్రకారం చూసినపుడు ఈ కోణంతో పని లేదు. కుటుంబంలో ఎవరు ఎవరికి చెల్లించాలి అన్న చర్చలో పడి కుటుంబాన్ని దాటి బైటికి రాకపోవడం వల్ల ఒక పొరబాటు దొర్లినట్లు కనిపిస్తోంది. కుటుంబం దాటి బైటికి వస్తే గృహిణుల శ్రమ భర్త, పిల్లల ద్వారా సమాజానికి అందుతోందన్న నిజం గుర్తింపుకు వస్తుంది. భారత దేశ గృహిణుల 613 బిలియన్ డాలర్ల శ్రమ విలువ ఆమెద్వారా, ఆమె భర్త పిల్లల ద్వారా భారత సామాజిక వ్యవస్ధకు ప్రతి సంవత్సరమూ వచ్చి చేరుతోంది. ఈ శ్రమ మారకపు విలువ పొందని ఉపయోగపు విలువగానే ఉండడం వలన, ఆధిపత్య వర్గాలు మౌనంగా, సమాధానం చెప్పే అవసరం లేకుండా, ఎటువంటి చట్టాల భయమూ లేకుండా తమ వశం చేసుకోగలుగుతున్నారు.

కేంద్ర మహిళా, శిశు అభివృద్ధి శాఖ మంత్రి కృష్ట తీర్ధ ఒప్పుకోలు ఇక్కడ పరిగణిచాలి. ఆమె ఒప్పుకున్నది గనుక పరిగణించడం కాదిక్కడ. ఐరాస ఒప్పందం, సుప్రీం కోర్టు పరిశీలన, సామాజిక అధ్యయనవేత్తల లెక్కలు అన్నీ పరిగణిస్తే కృష్ట తీర్ధ ఒప్పుకోలు, పరిగణించవలసిన వాస్తవం అని గ్రహించవచ్చు. మంత్రి ఒప్పుకోలును పరిగణిస్తే భారత దేశ జి.డి.పి 2010 లో 1143 బిలియన్లు కాదు. దాని విలువ 1747 బిలియన్ డాలర్లు. ఇందులో 35 శాతం కేవలం గృహిణుల శ్రమనుండి వచ్చినదే. కానీ అది చెల్లింపుకు నోచుకోకుండానే వినియోగంలోకి పోతోంది. ఇది అంకెల్లో మాత్రమే లేదు గానీ వినియోగంలో లేకుండా పోలేదు. అనేకరకాల చికాకులతో, ఒత్తిడులతో అలసిసొలసి రాత్రి ఇంటికి చేరిన భర్తకు పరిచర్యలు, సేవలు చేసి ఉదయాన్నే ఒక తాజా శ్రమ జీవిగా భార్య గడపదాటిస్తుంది. స్కూల్ లో విద్యా శ్రమ చేసి, ఆటల్లో అలిసిపోయి, బండెడు హోమ్ వర్క్ తో ఇంటికి చేరిన పిల్లలకు వండి పెట్టి, హోమ్ వర్క్ చేయించి, కధలు చెప్పి సంతోషపరిచి నిద్రపుచ్చిన తల్లి ఉదయాన్నే మళ్ళీ అవసరమైన శ్రమ సేవలు అందించి తాజాపరిచి పిల్లలను స్కూల్ కి పంపుతుంది. వృద్ధులకు చేసే సేవలుకూడా గృహిణుల ఖాతాలోనివే. గృహిణులు అందించిన ఈ శ్రమల విలువ దేశ జి.డి.పి లో 35 శాతంగా వచ్చి చేరితే దాన్ని ఎక్కడా లెక్కించకుండానే సమాజం అనుభవిస్తోంది. లెక్కించడం లేదు గనుక గృహిణుల శ్రమ సమాజానికి చేరడం లేదనాలా లేక ఆధిపత్య వర్గాలు మౌనంగా సొమ్ము చేసుకుంటున్నారు గనక లెక్కించనవసరం లేదనాలా? ఇప్పటివరకూ లెక్కించకపోతే ఇకనుండయిన లెక్కించడానికి మార్గాలు వెతకాలి. అందుకోసం సమాజ మార్పు కోసం వేచి చూడనవసరం లేదు. ఇందులో సాధ్యా సాద్యాల సంగతి తర్వాత. కానీ గృహిణుల శ్రమ లెక్కకు రావాలన్న సైద్ధాంతిక కోణాన్ని పరిగణించి, దాన్ని భౌతిక విలువల్లోకి కూడా తేవలసిన అవసరాన్ని తప్పనిసరిగా గుర్తించాలి.

రంగనాయకమ్మ గారు ఇలా అన్నారు. “‘నాగరిక’ స్త్రీ పురుషుల మధ్య ఉన్నది, అసమాన శ్రమ విభజన.ఈ సంబంధంలో స్త్రీ, సేవక స్థానంలోనే ఉంటుంది. కానీ, ఈ సేవకత్వం, యజమాని కోసం అదనపు శ్రమనో, అదనపు విలువనో పోగొట్టుకునే సేవకత్వం కాదు.” మారకపు లెక్కల్లో ఇది నిజమే. అయితే 613 బిలియన్ డాలర్ల భార్యల శ్రమ విలువ ఎక్కడికి పోయినట్లు. అసమాన శ్రమ విభజన విప్లవం పరిష్కరించవలసిన సమస్యగా పక్కన పెట్టవచ్చు. కానీ గృహిణుల శ్రమని లెక్కల్లోకి తేకుండా సొమ్ముచేసుకుంటున్న విషయం పక్కనపెట్టేది కాదు. రంగనాయాకమ్మ గారు చెప్పిన ఈ వాస్తవంలో భర్త రిఫరెన్స్ అయితే, మరొక (అసలు) రిఫరెన్స్ సమాజం. ఇక్కడ సమాజం అంటే దాన్ని గుప్పిట్లో పెట్టుకుని అందులో జరుగుతున్న సమస్త శ్రమల్లోని అదనపు విలువను సొంతం చేసుకుంటున్న ఆధిపత్య వర్గాలుగా చూడాలి. ఆధిపత్య వర్గాలు తమ ప్రయోజనం కోసం రూపొందించుకున్న ఆర్ధిక లెక్కల్లో గృహిణుల శ్రమల లెక్కలు లేవని చెప్పి తీసివేయడం కంటే, లెక్కించాలని డిమాండ్ చేస్తూ దానికి తగిన ప్రతిఫలం చెల్లించాలని రాజ్యాన్ని (ప్రభుత్వాన్ని) కార్మికవర్గం డిమాండ్ చెయ్యాలి. అసలు విలువ ఎలాగూ చెల్లించరు గనుక ఇప్పటి వేతనాల దామాషాలోనైనా గృహిణుల శ్రమకు విలువ చెల్లించాలని కార్మిక వర్గం డిమాండ్ చెయ్యాలి. జి.డి.పిలో అనేకానేక ఉద్యోగుల, కార్మికుల వేతనాల దామాషా లెక్కకట్టి అదే దామాషాలో గృహిణుల శ్రమల జి.డి.పి ని గృహిణులకి చెల్లించాలని డిమాండ్ పెట్టాలి. 1143 బిలియన్ల జి.డి.పిలో ఇప్పటి వేతనాల దామాషాను లెక్కించి అదే దామాషాలో 613 బిలియన్ల జి.డి.పి లోని మొత్తాన్ని గృహిణులకు చెల్లించాలని డిమాండ్ చెయ్యాలి. ఈ లెక్కలో అటు ఇటుగానో లేక ఇంకా పెద్ద మొత్తంలోనో తేడాలు ఉంటే ఉండవచ్చు. కానీ గృహిణుల శ్రమ దేశ ఉపయోగపు జి.డి.పి లో చేరుతోందనీ, దానికి తగిన చెల్లింపులను ప్రభ్యుత్వమే చేయాలన్న నిర్ధారణలో మాత్రం తేడాను చూడరాదు. ప్రత్యామ్నాయంగా, వాల్యూ యాడెడ్ టాక్స్ లాగా భర్తల శ్రమ విలువకు గృహిణుల శ్రమ విలువను యాడెడ్ శ్రమ విలువగా గుర్తించే అంశాన్ని ప్రభుత్వాలు పరిగణించాలని డిమాండ్ చెయ్యవచ్చు. ఎలా చేసినా అంతిమ లక్ష్యం కార్మికవర్గం తమ శ్రమలో మరింత భాగాన్ని లాక్కోవడమే.

రంగనాయకమ్మగారు ఇంకా ఇలా అంటారు. “గృహిణులకు జీతాలు ఇవ్వాలని ప్రభుత్వం (గృహిణుల ఓట్ల కోసం) గొప్ప ప్రయత్నాలు మొదలుపెడితే, ఆ జీతాలు ఎక్కణ్ణించి ఇవ్వగలుగుతుంది? భర్తల జీతాల నించి తీసి, భార్యలకు అందించవలసిందే. భర్త, తన జీతంలో నించి కొంత భాగాన్ని అలా వదులుకోవడానికి అంగీకరిస్తాడా? గొంగట్లో తింటూ వెంట్రుకలు ఏరడం లాంటి పరిష్కారాలు ఇవి. ఆడపిల్లలకి చదువులూ, ఉద్యోగాలూ, సమానత్వం కోసం ఆశలూ, మొగ పిల్లలకి సంస్కారాలూ, విప్లవ భావాలూ – ఇలాంటి వాటి జోలికి పోకపోతే, ఏ సమస్యకైనా మార్గం ఏముంటుంది, దానధర్మాల కోసం యాచించడం తప్ప? గృహిణులకు పారితోషికాలు ఇవ్వాలంటే, ప్రభుత్వం, తన పన్నుల ఆదాయంలో నించే ఇవ్వాలి. వృద్ధులకూ, అనాధ శరణాలయాలకూ, అంగ వైకల్యాల వారికీ, అతి పేదలకూ, ఇస్తుందే, అలాగ! భార్యకి జీతం ఇచ్చే బాధ్యతని భర్త మీద పెట్టకుండా, ఫ్రభుత్వం, తన ఆదాయంలో నించి ఇచ్చుకుంటే సరే. ప్రభుత్వానికి తమ శ్రమ ఇవ్వకుండా, ప్రభుత్వం ఇచ్చే దానం తీసుకునే గృహిణులు, అనాధ గృహిణులుగా మారినట్టు అర్థమే.”

కుటుంబం పరిధిలోనే ఎవరు ఎవరికి ఇవ్వాలన్న చర్చను దాటి గృహిణుల శ్రమను సొంతం చేసుకుంటున్నవారే వారి శ్రమకి విలువ చెల్లించాలన్న వాదన వద్దకు కూడా ఈ చర్చ రావాలి. రంగనాయకమ్మ గారు చెప్పినట్లు గృహిణుల శ్రమకి చెల్లింపులు చేయాలన్న డిమాండ్ పరిష్కారంలో భాగం కాదు. కార్మిక వర్గం శ్రమలోనుండి ఆధిపత్య వర్గాలు దోచుకుంటున్న అదనపు విలువలో మరింత భాగాన్ని పొందే పోరాటంలో భాగంగా దాన్ని చూడాలి. కార్మికవర్గం శ్రమను అదనపు విలువ రూపంలో ఆధిపత్య వర్గాలు సొమ్ము చేసుకుంటాయన్నది తెలిసిందే. ఈ అదనపు విలువలో ఇంకా ఇంకా ఎక్కువ భాగాన్ని వేతనాల రూపంలో గుంజుకోవడానికి కార్మిక వర్గం అనేక సంఘాల నీడలో పోరాటాలు చేస్తుంది. వ్యవస్ధ మారనంతవరకూ తమ శ్రమల ఫలితాన్ని వీలైనంత ఎక్కువ మొత్తంలో సొంతం చేసుకోవడానికి కార్మిక వర్గం ప్రయత్నిస్తుంది. ఈ ప్రయత్నాలలో భాగమే సమాజానికి చేరుతున్న గృహిణుల శ్రమ కి ప్రతిఫలం చెల్లించాలన్న డిమాండు. విప్లవ కృషి మానేసి ప్రభుత్వ చట్టాలనే పరిష్కారంగా చూస్తే ఆమె చెప్పినట్లు ఇది గొంగట్లో తింటూ వెంట్రుకలు ఏరడం లాంటి పరిష్కారం. కానీ ఇది పరిష్కారం కాదు. వర్గపోరాట డిమాండ్లలో భాగం.

గృహిణుల శ్రమకి ప్రభుత్వం చెల్లింపు చేయాలన్న డిమాండు ధానధర్మాల కోసం చేసే యాచన ఏమాత్రం కాదు. వృద్ధులకూ, అనాధ శరణాలయాలకూ, అంగ వైకల్యాల వారికీ, అతి పేదలకూ ప్రభుత్వాలు చెల్లిస్తున్నది దాన ధర్మాలు అన్న అవగాహనకు రంగనాయాకమ్మ గారు రావడం ఆశ్చర్యకరం. వీరికి ఇస్తున్నదంతా భారత దేశ శ్రామికుల శ్రమ ఫలితం. దాన్ని ప్రభుత్వాలు భిక్షంగా పడేస్తున్నంత మాత్రాన అది భిక్ష అయిపోదు. అదనపు విలువను సొమ్ము చేసుకున్న ఆధిపత్య వర్గాలు, ప్రజల తిరుగుబాట్లను అదుపులో ఉంచడానికి, ప్రభుత్వం రూపంలో ఇస్తున్న ఈ భిక్ష వాస్తవంలో శ్రామిక ప్రజల హక్కు. ఈ హక్కును నిలుపుకోవడం, మరింత విస్తరించుకోవడం యాచన కానేకాదు. రంగనాయకమ్మ గారు ఒక ముఖ్యమైన విషయం చెప్పారు. “భార్యకి జీతం ఇచ్చే బాధ్యతని భర్త మీద పెట్టకుండా, ఫ్రభుత్వం, తన ఆదాయంలో నించి ఇచ్చుకుంటే సరే” అని. మళ్ళీ అంతలోనే దాన్ని తీసుకోవడం అనాధ గృహిణులుగా మారడంగా ఆమె అభివర్ణించారు. కానీ ఇది సరి కాదు. ఇందులో రాజ్యం కోణాన్ని, ఆధిపత్య వర్గాల సొత్తు అంతా శ్రామిక ప్రజలదే అన్న కోణాన్నీ కూడా పరిగణిస్తే ప్రజల వైపుకి ఆదాయాలు ఏ రూపంలో వచ్చినా అది శ్రామిక ప్రజల హక్కుగానే పరిగణించాలని గ్రహించవచ్చు.

దీనిని ఆధిపత్య వర్గాల ప్రభుత్వం ఎందుకు ఒప్పుకుంటుందన్న ప్రశ్న ఉండనే ఉంది. ఇన్నాళ్లూ ఒప్పుకోలేదు నిజమే. దానికి తగిన ప్రాతిపదిక ఇన్నాళ్లూ లేదు. కానీ ఐరాస ఒప్పందం, సుప్రీం కోర్టు తీర్పు, సామాజిక అధ్యాయనాల నేపధ్యంలో ఎంతకొద్ది మేరకయినా ఒప్పుకోవలసిన అగత్యం ప్రభుత్వానికి ఏర్పడింది. తగిన ప్రాతిపదిక కూడా ప్రభుత్వం ముందు ఉన్నది. గృహిణుల శ్రమ లెక్కింపుకు నోచుకోవడం లేదనీ, లెక్కిస్తే జి.డి.పి ఇంకా ఎక్కువ ఉంటుందనీ ప్రభుత్వం చెబుతున్న నేపధ్యంలో ఈ డిమాండ్ సాధ్యాసాధ్యాలను అంచనా వేయాలి. ఈ బాధ్యతను ప్రభుత్వం తెలివిగా భర్తలపైకి నెట్టి తప్పుకునే ప్రయత్నం చేస్తోంది. దీన్ని గుర్తించి ప్రభుత్వం తన బాధ్యతను నిర్వర్తించాలని కార్మికవర్గం డిమాండ్ చెయ్యాలి. ఈ డిమాండ్ ను ఒక్క మహిళా సంఘాలే కాకుండా, కార్మిక సంఘాలు, ఇతర ప్రజా సంఘాలు కూడా చేపట్టాలి. భార్యకి జీతమిస్తే, మరి భర్తకి అన్న ప్రశ్న ఇక్కడ అనవసరం. శ్రామిక భార్యా భర్తలు చెల్లించుకునేది, చెల్లించవలసినదీ ఒకరికొకరు కాదనీ, ప్రభుత్వాల నుండి మరింత వాటా ఇరువురూ గుంజుకోవాలనీ గుర్తించాలి.

సామ్రాజ్యవాద హస్తం

గృహిణుల శ్రమకు వేతనాలు చెల్లించే చట్టానికి ఉన్న అంతర్జాతీయ కోణంలోని వాస్తవాలు కూడా ప్రస్తావించుకోవడం అవసరం. ప్రజాస్వామ్యం మెరుగుదల పేరుతోనో, గ్లోబల్ గవర్నెన్స్ పేరుతోనో, ఆధునిక విలువల పేరుతోనో ప్రపంచ వ్యాపితంగా అనేక హక్కుల భావనలు రంగం మీదికి వస్తున్నాయి. ఐక్యరాజ్యసమితి ఒప్పందాల రూపంలో పురుడు పోసుకుని అయిష్టంగానే అయినా చట్టాల రూపాన్ని సంతరించుకుంటున్నాయి. వివిధ రకాల వివక్షలకు వ్యతిరేకంగా జాతులు, కులాలు, మహిళలు, కార్మికులు తదితర తరగతుల ప్రజల పోరాటాలు పెరిగేకొద్దీ సరికొత్త హక్కుల ఆలోచనలను ప్రపంచ స్ధాయిలోనే చేస్తున్నారు. మానవ హక్కులు, మహిళల హక్కులు, సమాచార హక్కు, విద్యా హక్కు, గృహిణుల హక్కులు తదితర అనేక హక్కులను ఐరాస ఒప్పందాల్లో ప్రతిపాదించి జాతీయ ప్రభుత్వాల చేత అమలు చేయించే ప్రయత్నాలు ఒక వరుసలో జరుగుతూ వస్తున్నాయి.ప్రజల పోరాటాలు లేవనెత్తుతున్న మౌలిక డిమాండ్లను పరిమిత స్ధాయిలో సంతృప్తిపరిచి అంతిమ లక్ష్యమైన వ్యవస్ధ మార్పునుండి పక్కకు మళ్లించడం ఈ హక్కుల చట్టాల రూప కల్పనలో ఒక ముఖ్య ఉద్దేశ్యం.

మరో పక్క సామ్రాజ్యవాద సంక్షోభం చిక్కనయ్యే కొద్దీ వివిధ దేశాల వనరులను, మార్కెట్లనూ స్వాధీనం చేసుకునే ప్రయత్నంలో జాతీయ ప్రభుత్వాల వల్ల ఏర్పడుతున్న ఆటంకాలు సామ్రాజ్యవాదులకు చికాకు కలిగిస్తున్నాయి. ఈ చికాకులు తప్పించడానికి సామ్రాజ్యవాదులు తమ అంతర్జాతీయ రాజకీయ సాధనం ఐరాస ను వినియోగిస్తున్నాయి. జాతీయ ప్రభుత్వాలు, వివిధ చట్టాల రూపంలో అవి ఏర్పరుస్తున్న ప్రతిబంధకాల వల్ల సామ్రాజ్యవాదం కోరుకుంటున్న తక్షణ పరిష్కారాలు కోరుకున్నంత వేగంగా ముందుకు కదలడం లేదు. ఈ పరిస్ధితిని అధిగమించడానికి సమాచార హక్కు లాంటి చట్టాలను సామ్రాజ్యవాదులే ముందుకు తెచ్చారు. జాతీయ ప్రభుత్వాలు ఏర్పరుస్తున్న రహస్య చట్టాల, జాతీయ భద్రతా చట్టాల ఆటంకాలను అధిగమించేందుకు సమాచార హక్కు చట్టం ద్వారా సామ్రాజ్య వాదులు ప్రయత్నాలు చేస్తున్నారని గుర్తించవలసిన విషయం. మానవ హక్కులు, ఉపాధి హక్కు, బాలల హక్కులు లాంటి చట్టాల ద్వారా మూడో ప్రపంచ దేశాల్లోని అప్రజాస్వామిక వ్యవస్ధల మౌలిక లోపాలనూ, లోసుగులను సొమ్ము చేసుకుని అక్కడి జాతీయ ప్రభుత్వాలను రాక్షసీకరించే ప్రయత్నాలు సామ్రాజ్యవాదులు చేస్తున్నారు. సామ్రాజ్యవాద దోపిడీయే ఒక పెద్ద అవినీతి కాగా, మూడో ప్రపంచ దేశాల్లోని అవినీతిని పెద్దఎత్తున చూపించి ఆ దేశాల్లోని ప్రజల పక్షాన ఉన్నట్లు కొట్టే ఫోజులు ఇందులో భాగమే.

ముస్లింలపై జరిపించిన మారణకాండను చూపి నరేంద్రమోడికి వీసా నిరాకరించినా, యు.పి.ఎ అవినీతిని చూపి మన్మోహన్ అసమర్ధుడని తిట్టిపోసినా, (తమ ప్రయోజనాలకు కొమ్ము కాసే) పత్రికలకు స్వేచ్చ ఇవ్వని ఈక్వెడార్ అధ్యక్షుడు జూలియన్ ఆసాంజే కు రాజకీయ ఆశ్రయం ఇవ్వడమా అని కపట ఆశ్చర్యం ప్రకటించినా, (పశ్చిమ కంపెనీలకు వాటా తిరస్కరిస్తున్న) వెనిజులా అధ్యక్షుడు హ్యూగో చావేజ్ కు నియంత అని ముద్రవేసినా, తెల్లవారి భూములు లాక్కునేందుకు ప్రయత్నించిన జింబాబ్వే అధ్యక్షుడు ముగాబేను పిచ్చివాడని ఈసడించినా… అన్నీ సామ్రాజ్యవాదుల బ్లాక్ మెయిలింగ్ ఎత్తుగడల్లో భాగమే.

వివిధ హక్కుల చట్టాలు కూడా ఒక కోణంలో సామ్రాజ్యవాద దోపిడీకి ఉపకరణాలు కాగా మరో కోణంలో కార్మికవర్గ వ్యతిరేక స్వభావాన్ని కప్పిపుచ్చుకునే ప్రయత్నాలు. అవసరానికి తగిన విధంగా, సామ్రాజ్యవాదులు ఈ రెండు కోణాలనూ ఉపయోగంలోకి తెస్తున్నారు. ఇవి పరస్పర విరుద్ధ కోణాలు అయినందున సామ్రాజ్యవాద వ్యతిరేక చైతన్యానికి, వర్గపోరాట చైతన్యానికీ కూడా వీటిని కార్మికవర్గం ఉపయోగపెట్టుకోవచ్చు. ఆ విధంగా చూసినపుడు గృహిణుల శ్రమకు వేతనం లెక్కకట్టే చట్టాన్ని మూడో ప్రపంచ దేశాల్లోని కార్మికవర్గం ప్రజలను చైతన్యపరచడానికి వినియోగించాలి. ఆధిపత్య వర్గాలు కొల్లగొడుతున్న అదనపు విలువలో మరింత భాగాన్ని వశం చేసుకోవడానికి వినియోగించాలి.

——————————————————

అప్ డేట్

ఈ ఆర్టికల్ లో అపోహలకు, అపార్ధాలకు దారి తీసే అంశాలు కొన్ని ఉన్నాయి. ముఖ్యంగా రంగనాయకమ్మ గారు చేసిన విశ్లేషణలో లేని పొరపాటుని పొరపాటుగా చెప్పబడింది. ఉపయోగపు విలువ, మారకపు విలువల కోణం ఈ ఆర్టికల్ లో కలగాపులగం అయింది.

గృహిణుల శ్రమ జిడిపి (613 బిలియన్ డాలర్లు) ఉపయోగపు విలువ మాత్రమే. అది గుర్తింపుకు నోచుకునే విలువగా మారే అవకాశం మారకపు విలువల వ్యవస్ధలో ఉండదు. ఈ పరిస్ధితి వల్లనే రంగనాయకమ్మ గారి విశ్లేషణ కుటుంబ పరిధిని దాటే అవకాశం లేదు. ఆమె చేసిన చర్చ కుటుంబ పరిధిని దాటి రావాలన్న సూచన ఉపయోగపు విలువ కోణం లోనే చూడాలి. అలాగే గృహిణుల శ్రమ ఆధిపత్య వర్గాలకు చేరుతోందన్న సూచన కూడా ఉపయోగపు విలువ కోణంలోనిదే.

“ఈ శ్రమ మారకపు విలువ పొందని ఉపయోగపు విలువగానే ఉండడం వలన, ఆధిపత్య వర్గాలు మౌనంగా, సమాధానం చెప్పే అవసరం లేకుండా, ఎటువంటి చట్టాల భయమూ లేకుండా తమ వశం చేసుకోగలుగుతున్నారు.”  ఈ అవగాహన నిజం కాదు. మారకపు విలువ లేనిదాన్ని సొమ్ము చేసుకోవడం అనేది జరగదు.

ప్రకటనలు

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

గూగుల్+ చిత్రం

You are commenting using your Google+ account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

Connecting to %s

%d bloggers like this: